
Bugün sadece ÇOCUK olmak İSTEDİM. Dün babamın babalar gününü kutladığım için mi; yoksa, karne almadığım halde derslerimin bittiği ve tatile girdiğim için mi ? Onu da bilmiyorum.
Yoksa çok mu korktum birşeylerden de ''Anneee ! '' diye bağırmak mı istedim, kendi anneliğimi unuturcasına...İnanın bilmiyorum neden ?
Yazın kendisini bugün iyice hissettirmesiyle çocukluğumun o uzuunn, sıcaaakkk günlerini hatırladığım için mi acaba? Belki de bu sebebledir kendimi çocuk gibi hissetmek istemem.
Bugün aynen buradaki çocuklar gibi olmak istedim. Hiç endişe duymayan, nedir endişe bilmez ki çocuk ? Hiç korkmayan, korku nedir ki onun için öcüden başka?
Bugün işte bu sevimli kız çocukları gibiyim, aklımda tek soru
'' Acaba hangi oyunu oynasam ? ''
Saklambaç ? Yok, hayır. Saklanmak istemiyorum !
Siz zaten içindeki çocuğu yaşatanlardan, şımartabilenlerdensiniz, her haliyle bu belli.
YanıtlaSilGüzel Sinem'cim birbirimizi görmeden bile yazdığın yorumun ne hoş ! Bu da benim sen de gördüğüm pozitif bakışlarından olsa gerek...Teşekkürler...
YanıtlaSil